Zamknięcie działu 5

(1) Cytozol — glikoliza (2 NADH); (2) matrix mitochondrialna — dekarboksylacja pirogronianu (2 NADH); (3) matrix mitochondrialna — cykl Krebsa (6 NADH z 2 obrotów). FADH₂ też powstaje w matrix (cykl Krebsa, 2 FADH₂), ale to FADH₂, nie NADH.

Twierdzenie jest częściowo fałszywe. Rośliny oddychają tlenowo całą dobę — metabolizm komórkowy nie śpi. W dzień fotosynteza produkuje więcej O₂ niż zużywa oddychanie — obserwujemy „wydzielanie O₂". W nocy tylko oddychanie — zużywanie O₂. Twierdzenie prawdziwe tylko w sensie, że fotosynteza zachodzi w dzień (bo wymaga fotonów) i jest intensywniejsza niż oddychanie.

Z dekarboksylacji pirogronianu (2 CO₂ z 1 glukozy) i cyklu Krebsa (4 CO₂ z 1 glukozy). Łącznie 6 CO₂ z każdej cząsteczki glukozy (C₆ → 6 CO₂). Węgiel pochodzi bezpośrednio z utlenianego paliwa (glukozy, tłuszczów, aminokwasów).

Kompleks I akceptuje elektrony z NADH. Jego zahamowanie powoduje akumulację NADH i niedobór NAD⁺. Bez NAD⁺ zatrzymuje się cykl Krebsa i dekarboksylacja pirogronianu. Glikoliza jeszcze chwilę działa, ale jej wydajność bez dalszego utleniania pirogronianu spada do 2 ATP netto. Łańcuch oddechowy generuje ~26–28 ATP z ~30–32 ATP całego oddychania — jego blokada to katastrofa.

Obie: katalizują syntezę ATP z ADP + Pᵢ, napędzane przepływem H⁺ przez gradient (chemiosmoza). Różnice: (1) lokalizacja — mitochondrialna na wewnętrznej błonie mitochondrialnej, chloroplastowa na błonie tylakoidowej; (2) topologia gradientu — w mitochondriach H⁺ z przestrzeni międzybłonowej do matrix; w chloroplastach H⁺ z wnętrza tylakoidu do stromy; (3) gradient budowany przez — łańcuch oddechowy (mitochondria) vs transport elektronów fotosyntetyczny (chloroplasty). Mechanizm rotacyjny ATP-syntazy jest ewolucyjnie homologiczny.