Drgania i fale

Wstęp do działu

Huśtawka, metronom, struna gitary, echo pod mostem — to ruchy, które wracają. Najpierw jedno ciało: wahadło. Potem to samo drganie, które wędruje i zabiera ze sobą energię, ale nie powietrze „z Warszawy do Gdańska": fala. Na trybunach robicie „meksykańską falę" — wstajecie i siadacie, a garb biegnie wzdłuż stadionu. Ludzie zostają na swoich krzesełkach. Tak samo woda, sznur i powietrze przy dźwięku.

Nie będzie tu interferencji ani dyfrakcji. Będzie wahadło ze stoperem, wzór $v=\lambda f$ i dźwięk: wysokość to częstotliwość, głośność to energia (amplituda).

Mapa pojęć działu

                 DRGANIA I FALE
                        |
     ┌──────────────────┼──────────────────┐
  WAHADŁO            FALA MECHANICZNA      DŹWIĘK
  równowaga          energia BEZ           źródło drga
  amplituda A        przenoszenia materii  zgęstki w powietrzu
  okres T, f=1/T     λ, A, v, f            wysokość ↔ f
  wykres x(t)        v = λ f               głośność ↔ energia/A
  stoper + nitka     sznur / wąż           słyszalne / ultra / infra
                     meksykańska fala

Jednostki w tym dziale

• 11.1 Wahadło i ruch okresowy
• 11.2 Fala mechaniczna
• 11.3 Dźwięk

---