Kategorie estetyczne i mówienie nie wprost
Wstęp do działu
Są rzeczy, których literatura nie mówi wprost — i nie dlatego, że nie umie, lecz dlatego, że powiedziane wprost przestałyby działać. Śmierć w „Rozmowie Mistrza Polikarpa" jest chudą kobietą z kosą, bo abstrakcja nie przeraża, a figura — tak. Mickiewicz nie pisze, że Hrabia jest śmieszny; porównuje go do kota na sośnie. Szymborska nie pisze, że życie jest kruche; pisze, że urodziliśmy się „bez wprawy". Alegoria, symbol, ironia, komizm, tragizm, patos, groteska to nazwy sposobów, jakimi utwór znaczy więcej, niż mówi — i wartościuje, nie wygłaszając ocen.
Podstawa programowa stawia to jasno: masz rozpoznać ironię i autoironię, komizm, tragizm, humor, patos, groteskę, „określić ich funkcje w tekście oraz rozumieć wartościujący charakter". Ten ostatni zwrot jest kluczem do działu. Każda z tych kategorii jest jednocześnie sposobem budowania tekstu i sposobem oceniania świata: komizm ośmiesza, patos podnosi, ironia podważa, tragizm nadaje klęsce wielkość, groteska odbiera światu powagę i spójność. Rozpoznając kategorię, rozpoznajesz stanowisko utworu wobec tego, o czym mówi.
Sześć jednostek: dwa sposoby mówienia nie wprost (alegoria i symbol), dwa sposoby podważania (ironia; komizm i jego krewni), dwa sposoby podnoszenia i rozbijania (tragizm i patos; groteska i absurd), a na końcu — wartości, czyli to, o co w tym wszystkim chodzi.
Mapa pojęć działu
MÓWIENIE NIE WPROST I WARTOŚCIOWANIE
|
┌────────────────┬────────────────┼────────────────┬────────────────┐
ALEGORIA IRONIA KOMIZM TRAGIZM GROTESKA
I SYMBOL (15.2) (15.3) I PATOS I ABSURD
(15.1) | | (15.4) (15.5)
| słowna słowny | |
alegoria sytuacyjna sytuacyjny konflikt deformacja
= jedno tragiczna postaci tragiczny komizm+groza
znaczenie romantyczna humor hamartia zawieszona
symbol autoironia satyra fatum logika
= wiele [R] ironia karykatura katharsis absurd
znaczeń jako postawa wzniosłość [R] Czysta
Forma
└────────────────┴────────────────┼────────────────┴────────────────┘
|
WARTOŚCI I WARTOŚCIOWANIE (15.6)
uniwersalne · narodowe · [R] poznawcze, etyczne,
estetyczne · kategoria jako sąd o świecie
Jednostki w tym dziale
- 15.1 Alegoria i symbol
- 15.2 Ironia i autoironia: słowna, sytuacyjna, tragiczna, romantyczna
- 15.3 Komizm, humor, satyra, karykatura
- 15.4 Tragizm i patos: konflikt tragiczny, hamartia, fatum, katharsis, wzniosłość
- 15.5 Groteska i absurd
- 15.6 Wartości i wartościowanie w utworze: uniwersalne i narodowe; wartości poznawcze, etyczne, estetyczne