Systematyka związków nieorganicznych
Wstęp do działu
Chemia nieorganiczna miewa opinię „listy do zapamiętania". To nieprawda — i zaraz to obalę. Nazwy, wzory, właściwości, reakcje — wszystko to wynika z kilku prostych reguł, które razem tworzą spójny system. Jeśli zrozumiesz ten system, nie będziesz pamiętać chemii nieorganicznej — będziesz ją odtwarzać z głowy.
Ten dział to mapa całego królestwa związków nieorganicznych. Zaczniemy od tlenków — prostych połączeń tlenu z metalami i niemetalami. Przejdziemy przez wodorki i wodorotlenki, potem przez kwasy, i dojdziemy do soli — najliczniejszej rodziny związków nieorganicznych. Każda rodzina ma swój logiczny porządek: jak je nazwiemy, jak je otrzymamy, jak się zachowują. Na koniec — tylko dla chętnych, którzy chcą naprawdę rozumieć — pokażemy, dlaczego jedne kwasy są mocne, a inne słabe, i co z tym ma wspólnego elektroujemność.
Gotowy? Zaczynajmy od tlenków.
Mapa pojęć działu
ZWIĄZKI NIEORGANICZNE
|
┌─────────────┬───┴────────────┬─────────────┐
tlenki wodorki wodorotlenki kwasy
| | | |
kwasowe jonowe mocne tlenowe
zasadowe kowalencyjne słabe beztlenowe
amfoteryczne metaliczne nierozpuszczalne |
obojętne gr. 14–17 | moc kwasu
| | | (elektroujemność,
nazew- nazew- nazew- stop. utl.)
nictwo nictwo nictwo |
IUPAC IUPAC IUPAC sole
(obojętne,
wodorosole,
hydroksosole,
hydraty)
Jednostki w tym dziale
-
3.1 Tlenki
-
3.2 Związki pierwiastków chemicznych z wodorem
-
3.3 Wodorotlenki
-
3.4 Kwasy — klasyfikacja, nazewnictwo, właściwości ogólne
-
3.5 Sole — klasyfikacja, nazewnictwo, właściwości, otrzymywanie
-
3.6 Wpływ elektroujemności atomu centralnego na moc kwasów tlenowych [rozszerzenie]