Zamknięcie działu 9

Słowniczek działu

Termin Definicja skrócona
hyfa (strzępka) podstawowa nić ciała grzyba; rurkowata komórka lub ich szereg
grzybnia (mycelium) sieć hyfów; wegetatywne ciało grzyba
owocnik reprodukcyjna struktura z hyfów; wytwarza zarodniki
zarodnik (spora) jednokomórkowa, odporna struktura rozrodcza
sporangium zamknięty woreczek z zarodnikami bezpłciowymi
konidia zarodniki bezpłciowe na wierzchołkach konidioforów, bez woreczka
saprotrofia odżywianie z martwej materii przez zewnętrzne trawienie enzymatyczne
mikoryza mutualizm grzyba z korzeniami rośliny; grzyb: minerały i woda; roślina: cukry
ektomikoryza hify oplatają korzeń z zewnątrz; brak wnikania do komórek
endomikoryza arbuskularna hify wnikają do komórek korzeniowych; arbuskule
grzybica (mykoza) choroba wywołana przez pasożytnicze grzyby
penicylina antybiotyk z Penicillium; blokuje syntezę ściany komórkowej bakterii
drożdże jednokomórkowe workowce; fermentacja alkoholowa → CO₂ + etanol
porost (liszajnik) symbioza grzyba (mikobiont) + glonu/sinicy (fotobiont); tworzy plechę
mikobiont grzyb w poroście
fotobiont glon lub sinica w poroście
plecha ciało porostu; formy: skorupiasta, listkowata, krzaczkowata
soredia mikroskopijne struktury wegetatywnego rozmnażania porostów
izydia wyrostki plechy; wegetatywne rozmnażanie porostów
bioindykator organizm wskazujący na jakość środowiska; porosty → SO₂
sukcesja pierwotna zasiedlanie nowego podłoża od zera; porosty = pionierzy

W pigułce

  1. Grzyby to odrębne królestwo: eukarionty, bez chlorofilu, chitynowa ściana, trawienie zewnętrzne.
  2. Budowa strzępkowa (hify → grzybnia + ewentualny owocnik); trzy sposoby odżywiania: saprotrofia, pasożytnictwo, mutualizm.
  3. Rozmnażanie: bezpłciowe (sporangia, konidia) i płciowe; trzy grupy: sprzężniaki, workowce, podstawczaki.
  4. Mikoryza to mutualizm grzyb–korzeń; ekto- i endo- (arbuskularna); ponad 90% roślin lądowych.
  5. Grzyby pasożytnicze niszczą rośliny (głownie, rdze) i ludzi (grzybica stopy, kandydoza, aspergiloza).
  6. Biotechnologia: drożdże (chleb, piwo), penicylina (pierwszy antybiotyk), sery pleśniowe.
  7. Porost = mikobiont (grzyb) + fotobiont (glon/sinica); mutualizm tworzący plechę.
  8. Formy plech: skorupiasta, listkowata, krzaczkowata; wrażliwość na SO₂ rośnie w tej kolejności.
  9. Porosty jako bioindykatory i pionierzy sukcesji pierwotnej.

Sprawdzian działowy

Pytanie 1. Grzyb A tworzy grzybnie z septowanymi hyfami i wytwarza łańcuszki konidiów na rozgałęzionych konidioforach. Grzyb B tworzy grzybnie z nieseptowanymi hyfami i kuliste sporangia. Do jakich grup należą A i B?

Sprawdź odpowiedź

Grzyb A (septowane hify, konidia na rozgałęzionych konidioforach) — workowiec (Ascomycota), np. Penicillium lub Aspergillus. Grzyb B (nieseptowane hify, sporangia) — sprzężniak (Zygomycota), np. Rhizopus lub Mucor.

Pytanie 2. Dlaczego brak porostów w centrum dużego miasta, choć na podmiejskiej skale 30 km od centrum rosną formy krzaczkowate?

Sprawdź odpowiedź

Centrum miasta ma wyższe stężenie SO₂ i innych zanieczyszczeń. Porosty wchłaniają wodę biernie z atmosfery — razem z nią wchłaniają SO₂, który przekształca się w kwas siarkawy. Kwas niszczy enzymy fotobiontu (chlorofil, białka enzymatyczne fotosyntezy). Formy krzaczkowate — największa powierzchnia aktywna, najwięcej kontaktu z powietrzem — ginęły pierwsze. 30 km od centrum stężenie SO₂ spada poniżej progu tolerancji form krzaczkowatych — mogą przetrwać.

Pytanie 3. Porównaj mikoryzę z porostem pod kątem: (a) partnerów, (b) rodzaju symbiozy, (c) znaczenia ekologicznego.

Sprawdź odpowiedź

(a) Mikoryza: grzyb + korzeń rośliny (roślina naczyniowa). Porost: grzyb (mikobiont) + glon lub sinica (fotobiont) — nie jest to roślina naczyniowa.

(b) Oba to mutualizm. W mikoryzie: grzyb daje minerały i wodę, roślina daje cukry. W poroście: grzyb daje strukturę i ochronę, glon daje cukry z fotosyntezy.

(c) Mikoryza: kluczowa dla ekosystemów leśnych i rolniczych (ok. 90% gatunków roślin lądowych); grzyby ektomikoryzowe to borowiki, kurki. Porosty: pionierzy sukcesji pierwotnej (wietrzenie skał, proto-gleba); bioindykatory czystości powietrza; pokarm reniferów (mchy i porosty).

Pytanie 4. Dlaczego penicylina zabija bakterie, ale nie niszczy komórek człowieka?

Sprawdź odpowiedź

Penicylina blokuje enzymy syntetyzujące ścianę komórkową bakterii (peptydoglikan) — bez ściany bakteria nie wytrzymuje ciśnienia osmotycznego i pęka. Komórki człowieka (i innych eukariotów) nie mają ściany komórkowej — penicylina nie ma na nie żadnego celu działania. To właśnie selektywność toksyczności jest podstawą dobrego antybiotyku.