Wczesne średniowiecze w Europie

Wstęp do działu

Upadek Zachodniego Cesarstwa Rzymskiego w 476 roku to jeden z tych momentów, które historycy lubią wbijać w oś czasu jak szpilkę. Ale świat się wtedy nie skończył — on się przekształcił. Na gruzach jednej cywilizacji wyrosły trzy, które przez wieki będą ze sobą rozmawiać, walczyć i wymieniać idee: chrześcijańskie Bizancjum na Wschodzie, nowy świat islamu na południu i wschodzie, barbarzyńskie królestwa łacińskiego Zachodu. To ich historia wypełnia ten dział.

Wczesne średniowiecze (V–X w.) bywa traktowane jak „ciemne wieki" — czas cofnięcia się, utraty. To mit. Justynian I kodyfikuje prawo. Mahomet reformuje cały Półwysep Arabski. Karol Wielki buduje coś, co jego współcześni odważą się nazwać nowym cesarstwem. Cyryl i Metody tworzą alfabet dla Słowian. To epoka intensywnych narodzin — nie śmierci.

Mapa pojęć działu

              WCZESNE ŚREDNIOWIECZE W EUROPIE
                           |
     ┌─────────────────────┼───────────────────────────┐
     |                     |                           |
BIZANCJUM              ISLAM                    EUROPA ZACHODNIA
 (Wschód)             (Południe)                  (Barbarzyńcy)
     |                     |                           |
 Justynian I          Mahomet                   Merowingowie
 Kodeks prawa         Pięć filarów              Karolingowie
 Hagia Sophia         Koran                     Karol Wielki
 Ikonoklazm           Podboje arabskie          Feudalizm
 Schizma 1054         Nauka islamu              Traktat w Verdun
     |                     |                           |
  przekazanie           algebra,              Wikingowie / Słowianie
  antyku              medycyna                 (Rozszerzenie)
                        astronomia

Jednostki w tym dziale

• 5.1 Bizancjum — wschodnie imperium
• 5.2 Islam — narodziny i ekspansja
• 5.3 Frankowie i nowe królestwa Europy Zachodniej
• 5.4 Wikingowie, Słowianie i przemiany Europy IX–X w. [rozszerzenie]

---