Zamknięcie działu 12
Słowniczek działu 12
| Termin | Definicja |
|---|---|
| Oświecenie | Ruch intelektualny XVII–XVIII w.; prymat rozumu, prawa naturalne, krytyka absolutyzmu |
| Umowa społeczna | Filozoficzna podstawa legitymizacji władzy przez zgodę rządzonych |
| Trójpodział władzy | Podział na ustawodawczą, wykonawczą, sądowniczą (Monteskiusz) |
| Deizm | Bóg-Stwórca, który nie ingeruje w świat; odrzucenie objawienia |
| Encyklopedyści | Autorzy Encyclopédie Diderota (1751–1772) |
| Prawa naturalne | Prawa człowieka z natury; rząd ich nie nadaje, lecz ochrania |
| Deklaracja Niepodległości (1776) | Proklamacja niepodległości USA; teoria Locke'a w praktyce |
| Federalizm | Podział władzy między centrum a stany; USA 1787 |
| Bill of Rights | 10 poprawek do Konstytucji USA (1791); katalog wolności |
| Separacja władz | Checks and balances — wzajemna kontrola gałęzi władzy |
| Deklaracja Praw Człowieka i Obywatela | Dokument Konstytuanty 1789; fundament republikanizmu |
| Jakobini | Radykalna frakcja rewolucyjna; Terror 1793–1794 |
| Termidor | Reakcja z 9 Thermidora 1794; koniec Terroru |
| Konsulat | Rządy Napoleona 1799–1804; koniec rewolucji |
| Rozbiory | Trzy podziały Polski: 1772, 1793, 1795 |
| Sejm Czteroletni | Sejm reformatorski 1788–1792; Konstytucja 3 maja |
| Konstytucja 3 maja 1791 | Pierwsza nowoczesna konstytucja w Europie kontynentalnej |
| Konfederacja targowicka | Konserwatywny związek szlachecki 1792; wspierany przez Rosję |
| Insurekcja kościuszkowska | Powstanie 1794 pod Kościuszką; klęska i III rozbiór |
| Unia polsko-saska | Wspólny władca Polski i Saksonii (Wettyni: August II i III, 1697–1763) |
| Liberum veto | Sprzeciw jednego posła zrywający sejm; mechanizm paraliżu państwa |
| Sejm „niemy" (1717) | Sejm bez debaty pod naciskiem Rosji; ograniczenie wojska |
| KEN (Komisja Edukacji Narodowej) | Pierwsze ministerstwo oświaty w Europie (1773); Polska |
| Klasycyzm | Styl XVIII–XIX w. nawiązujący do antyku; epoka stanisławowska |
| Mecenat stanisławowski | Wsparcie kultury przez Stanisława Augusta; teatr, literatura, Łazienki |
W pigułce — Dział 12
Trzy wielkie procesy, jedno dziesięciolecie (1789–1799):
-
Oświecenie dostarczyło języka i argumentów: prawa naturalne (Locke), trójpodział władzy (Monteskiusz), suwerenność ludu (Rousseau), tolerancja (Voltaire). To nie był jeden głos — wewnętrzne napięcia oświecenia odbiły się w rewolucjach.
-
Rewolucje (amerykańska 1776, francuska 1789) przetłumaczyły idee na konstytucje — ale każda z innymi limitacjami (USA zachowało niewolnictwo; Francja przeżyła Terror). Napoleon zakończył rewolucję — zachowując jej część w Kodeksie Cywilnym.
-
Rozbiory (1772–1795) zlikwidowały Rzeczpospolitą — to finał procesu, którego geneza tkwi w czasach saskich (liberum veto, zrywane sejmy, rosnąca przewaga sąsiadów). Polska zdążyła napisać jedną z najnowocześniejszych konstytucji w Europie — ale nie zdążyła wybudować armii i sojuszy, które by jej broniły.
Wspólny mianownik: idee same w sobie nie zmieniają rzeczywistości — potrzebują instytucji, siły i czasu. W Ameryce i Francji dostały wszystkie trzy (choć z kosztem). W Polsce czas się skończył.
Sprawdzian działowy
Pytanie 1. Wyjaśnij, na czym polegała różnica między Lockiem a Rousseau w rozumieniu umowy społecznej i jakie miała to konsekwencje dla późniejszej historii rewolucji.
Pytanie 2. Porównaj Deklarację Niepodległości USA (1776) i Deklarację Praw Człowieka i Obywatela (1789): co je łączy filozoficznie, a co je odróżnia jako dokumenty historyczne?
Pytanie 3. Na przykładzie Rewolucji Francuskiej wyjaśnij, dlaczego Terror był integralną częścią procesu rewolucyjnego, a nie tylko jego „wypaczeniem".
Pytanie 4. Oceń Konstytucję 3 maja 1791 roku: co w niej było nowatorskie, a co stanowiło kompromis z tradycją? Dlaczego mimo swojej nowoczesności nie uratowała Rzeczypospolitej?
Pytanie 5. Wyjaśnij, dlaczego kasata jezuitów (1773) stała się paradoksalnie szansą dla polskiego oświecenia. Na jakim tle europejskim należy widzieć KEN?
Zadanie źródłowe. Przeczytaj Art. 6 Deklaracji Praw Człowieka i Obywatela: „Prawo jest wyrazem woli powszechnej. Wszyscy obywatele mają prawo uczestniczyć, osobiście lub przez swoich przedstawicieli, w jego tworzeniu." Wskaż: (a) z jakiej tradycji filozoficznej pochodzi „wola powszechna"? (b) Jakie jest ograniczenie tego artykułu w kontekście Francji 1789? (c) Jak ten artykuł odczytał Robespierre w okresie Terroru?