Epoka napoleońska i kongres wiedeński
Wstęp do działu
Koniec XVIII wieku przyniósł Europie wstrząs, jakiego nie znała od stuleci. Rewolucja Francuska zburzyła stary porządek — i w jej cieniu wyrósł człowiek, który przez niemal dwie dekady trzymał losy kontynentu w garści. Napoleon Bonaparte zaczął jako oficer artylerii z Korsyki, a skończył jako Cesarz Francuzów, władający imperium rozciągającym się od Lizbony po Warszawę.
Ale ta epoka to nie tylko historia jednego geniusza. To czas, gdy słowa „wolność, równość, braterstwo" przekształciły się w kody Napoleona i bagnety Wielkiej Armii — i gdy Polacy, od dekady pozbawieni własnego państwa, postanowili postawić na Napoleona jako ostatnią szansę na odrodzenie. Warto zapytać: czy mieli rację? Czego naprawdę chciał od nich Napoleon?
A gdy jego imperium runęło, wielcy tego świata zebrali się w Wiedniu, by na nowo narysować mapę Europy. Stworzony przez nich ład — zwany systemem wiedeńskim — przetrwał zaskakująco długo. Dlaczego? Czy był wyłącznie „reakcyjny"? I czym różnił się od porządku, który zniszczyła rewolucja?
Te pytania poprowadzą nas przez trzy jednostki tego działu.
Mapa pojęć działu
EPOKA NAPOLEOŃSKA I KONGRES WIEDEŃSKI
|
┌─────────────────────┼──────────────────────┐
Napoleon Polska Kongres
Bonaparte | wiedeński
| Legiony (1814–1815)
droga do Dąbrowskiego |
władzy (1799) | zasady kongresu:
| Mazurek legitymizm,
Konsulat Dąbrowskiego solidarność,
| | równowaga sił
Cesarstwo Księstwo |
Francuzów Warszawskie nowa mapa Europy
| (1807–1813) |
blokada | Królestwo Polskie
kontynentalna zniesienie (kongresowe)
| poddaństwa |
wyprawa kodeks Napoleona Święte Przymierze
na Rosję (1812) |
| system wiedeński
Sto Dni (do 1914 r.)
i Waterloo
(1815)
Jednostki w tym dziale
- 13.1 Napoleon Bonaparte i Wielka Armia
- 13.2 Legiony Polskie i Księstwo Warszawskie
- 13.3 Kongres wiedeński i nowy ład europejski