Ziemie polskie w XIX w.
Wstęp do działu
Wyobraź sobie, że twój kraj znika z mapy. Nie stopniowo, nie metaforycznie — dosłownie: z dnia na dzień nie ma już nazwy państwa, granicy, własnego prawa. Zostaje język, religia, pamięć i pytanie, co z nimi zrobić. Takie było wyzwanie pokoleń Polaków od 1795 roku aż do 1918 roku — przez ponad sto lat.
Ten dział to nie katalog dat i bitew. To pytanie o to, jak naród trwa bez państwa — i jak odbudowuje tożsamość, gdy każda z trzech władz zaborczych robi wszystko, by ją wymazać. Zobaczysz, jak różne strategie — zbrojne powstania, „praca u podstaw", autonomia, kultura — odpowiadają na to samo pytanie różnymi sposobami, i jak każda z nich coś wygrywa, a coś traci.
Dział obejmuje kluczowy wiek XIX: od Królestwa Kongresowego po kształtowanie się nowoczesnych ruchów politycznych i kultury narodowej. Bez zrozumienia tego stulecia niepodległość 1918 roku wisi w powietrzu — traci swoje korzenie.
Mapa pojęć działu
ZIEMIE POLSKIE W XIX W.
|
┌─────────────────┼─────────────────────┐
KRÓLESTWO POWSTANIA KULTURA
KONGRESOWE ZBROJNE NARODOWA
(1815–1830) | |
| ┌──────┴──────┐ romantyzm
konstytucja listopadowe styczniowe pozytywizm
1815 (1830–31) (1863–64) (Mickiewicz,
| | | Matejko, Chopin)
naruszenia Wielka rusyfikacja |
→ opór Emigracja germanizacja tożsamość
| narodowa
STRATEGIE PO KLĘSKACH
|
┌────┴──────────────────────┐
praca autonomia
organiczna galicyjska
(zabór pruski+ros.) (po 1867)
| |
gospodarka, Sejm Krajowy,
oświata, pol. instytucje,
spółdzielnie partie polityczne
Jednostki w tym dziale
-
15.1 Królestwo Polskie 1815–1830 i powstanie listopadowe
-
15.2 Powstanie styczniowe i jego skutki
-
15.3 Praca organiczna, autonomia galicyjska i kształtowanie się narodu
-
15.4 Kultura polska XIX w. — romantyzm i pozytywizm [rozszerzenie]