Zamknięcie działu 1
Słowniczek działu 1
| Termin | Definicja |
|---|---|
| filozofia | dyscyplina zajmująca się pytaniami o byt, poznanie, wartości i normy — wymagającymi analizy pojęciowej i argumentacji |
| ontologia | dział filozofii badający byt jako taki — co istnieje i czym jest istnienie |
| epistemologia | dział filozofii badający naturę, źródła i granice poznania |
| etyka | dział filozofii badający podstawy moralności — co jest dobre i skąd się biorą normy |
| estetyka | dział filozofii badający piękno i wartości artystyczne |
| logika (fil.) | dział filozofii badający reguły poprawnego rozumowania |
| argument | zbiór zdań: przesłanki uzasadniają wniosek |
| przesłanka | zdanie będące racją w argumencie |
| wniosek | zdanie wynikające z przesłanek |
| dedukcja | wnioskowanie koniecznościowe: prawdziwe przesłanki gwarantują prawdziwy wniosek |
| indukcja | wnioskowanie z przypadków do reguły ogólnej; wniosek prawdopodobny, nie pewny |
| sylogizm | trójczłonowe wnioskowanie dedukcyjne (Arystoteles) |
| błąd logiczny | wada struktury argumentu: wniosek nie wynika z przesłanek |
| erystyka | technika prowadzenia sporu dla zwycięstwa, nie dla prawdy |
| teza | główne twierdzenie, które autor stara się uzasadnić |
| założenie | twierdzenie przyjmowane milcząco, konieczne dla argumentu |
| kontrargument | argument podający powód niezgody z tezą |
| parafraza | oddanie sensu tekstu własnymi słowami z zachowaniem logiki |
| interpretacja | rekonstrukcja sensu wykraczająca poza dosłowne znaczenie; zawsze hipoteza |
| zdanie w sensie logicznym | wypowiedź prawdziwa albo fałszywa; pytanie i rozkaz nimi nie są |
| definicja klasyczna | definiendum + łącznik + definiens (rodzaj najbliższy i różnica gatunkowa) |
| definicja nieadekwatna | za szeroka, za wąska albo krzyżowa |
| ignotum per ignotum | definiowanie nieznanego przez nieznane |
| uzasadnianie bezpośrednie | przez spostrzeżenie, introspekcję albo intuicję |
| entymemat | wnioskowanie z pominiętą przesłanką |
| modus tollendo ponens | p ∨ q; ¬p; zatem q (sylogizm alternatywny) |
| dylemat konstrukcyjny prosty | p → r; q → r; p ∨ q; zatem r |
| błąd materialny / formalny | fałszywa przesłanka / wniosek nie wynika |
| ekwiwokacja | zmiana znaczenia słowa w obrębie jednego rozumowania |
W pigułce — Dział 1
- Filozofia to dyscyplina pytań — miłość mądrości, nie jej posiadanie.
- Pytanie filozoficzne różni się od naukowego metodą: analiza pojęć + argumentacja, nie obserwacja.
- Pięć głównych działów: ontologia, epistemologia, etyka, estetyka, logika.
- Argument = przesłanki + wniosek. Dedukcja: pewna. Indukcja: prawdopodobna.
- Sylogizm kategoryczny: przesłanka większa + mniejsza → wniosek (Arystoteles).
- Pięć błędów logicznych do rozpoznawania: petitio principii, ad hominem, ad ignorantiam, fałszywa alternatywa, równia pochyła.
- Poprawność formalna ≠ prawdziwość merytoryczna — zawsze oceniaj oba wymiary.
- Tekst filozoficzny: teza → argumenty → założenia → parafraza → kontrargument.
- Każde źródło: kto? kiedy? po co? jaka perspektywa? na ile wiarygodne?
- [rozszerzenie] Kultura logiczna: definicja klasyczna i jej wady, uzasadnianie bezpośrednie, pięć schematów wnioskowań z zapisem w rachunku zdań, entymemat, błąd materialny i formalny, ekwiwokacja, chwyty erystyczne.
Sprawdzian działowy
Zestaw A — pytania sprawdzające
-
Podaj etymologię słowa „filozofia" i wyjaśnij, dlaczego Sokrates twierdził, że „wie, że nic nie wie" — i co to ma wspólnego z postawą filozoficzną.
-
Sklasyfikuj pytanie „Czy mogę ufać własnej pamięci?" — do którego działu filozofii należy? Uzasadnij w dwóch zdaniach.
-
Zrekonstruuj strukturę argumentu (wypisz przesłanki i wniosek): „Skoro wszyscy wielcy artyści cierpieli, to cierpienie musi być warunkiem twórczości. Ty też cierpisz — zatem możesz być wielkim artystą." Wskaż błąd logiczny, jeśli jest obecny.
-
Sparafrazuj jednym zdaniem: „Filozofia jest ćwiczeniem umierania" (Platon, Fedon). Następnie sformułuj kontrargument.
-
Przeczytaj fragment i odpowiedz: (a) jaka jest teza? (b) jakie założenie jest ukryte? „Nauka wyjaśnia wszystko, co istnieje. Wszystko, co istnieje, jest materią. Zatem pytania o dusze i wartości są albo naukowe, albo bezsensowne."
Sprawdź odpowiedzi (Zestaw A)
-
Philosophia = philos + sophia: miłość + mądrość. Sokrates: mądry jest ten, kto wie, czego nie wie — fałszywy mędrzec sądzi, że wie. Postawa filozoficzna = gotowość do pytania, nie deklaracja posiadania wiedzy.
-
Epistemologia — pytanie dotyczy granic i warunków poznania: czy nasze własne władze poznawcze są wiarygodne? Dotyczy źródeł i pewności wiedzy.
-
Przesłanki: (1) wszyscy wielcy artyści cierpieli; (2) cierpienie jest warunkiem twórczości. Wniosek: skoro cierpisz, możesz być wielkim artystą. Błąd: odwrócenie warunku — z „wszyscy A mają B" nie wynika „każdy, kto ma B, jest A". Dodatkowo przesłanka (1) jest historycznie wątpliwa.
-
Parafraza: „Filozofia uczy oderwania od dóbr ciała i przygotowuje do tego, co nieuchronne — śmierci jako oddzielenia duszy od ciała." Kontrargument: filozofia nie jest wyłącznie przygotowaniem do śmierci — u Arystotelesa jest drogą do eudajmonii (szczęśliwego, spełnionego życia). Platon wyraża tu bardzo konkretne założenie dualistyczne (dusza ważniejsza niż ciało), które można kwestionować.
-
(a) Teza: pytania o dusze i wartości są albo naukowe, albo bezsensowne. (b) Ukryte założenie: to, czego nauka nie bada, jest pozbawione sensu — dopiero ono pozwala przejść od zdań o tym, co istnieje, do wniosku o tym, co ma sens. Warto też zauważyć, że obie wypowiedziane wprost przesłanki (silny scientyzm; materializm) są filozoficznymi stanowiskami, nie faktami. Wszystkie trzy twierdzenia wymagają filozoficznego uzasadnienia — a więc argument jest w pewnym sensie petitio principii: zakłada tezę filozoficzną (materializm), by uzasadnić, że filozofia (a przynajmniej jej pytania metafizyczne) jest bezsensowna.
Zestaw R — kultura logiczna (rozszerzenie)
-
Oceń definicję „Ryba to zwierzę żyjące w wodzie" — czy jest za szeroka, za wąska, czy krzyżowa? Uzasadnij przykładem.
-
Nazwij schemat i zapisz go w języku rachunku zdań: „Jeśli zostanę w domu, nie zdążę na pociąg. Jeśli wyjdę teraz, zmoknę. Zostanę w domu albo wyjdę teraz. Zatem nie zdążę na pociąg albo zmoknę". Czy to dylemat konstrukcyjny prosty?
-
Uzupełnij entymemat i wskaż, czy popełniono błąd materialny, czy formalny: „Ten grzyb jest jadalny, bo rośnie w lesie".
Sprawdź odpowiedzi (Zestaw R)
-
Za szeroka: obejmuje zwierzęta wodne, które rybami nie są — delfiny, wieloryby, kraby, meduzy. Za wąska nie jest, bo trudno wskazać rybę, która w ogóle nie żyje w wodzie. Gdzie łatwo o błąd: uznanie definicji za poprawną, bo „wszystkie ryby żyją w wodzie" — to prawda, ale definicja musi też wykluczać to, co rybą nie jest.
-
p → q; r → s; p ∨ r; zatem q ∨ s. To dylemat konstrukcyjny złożony, nie prosty: implikacje mają różne następniki (nie zdążę / zmoknę), więc wniosek jest alternatywą. W dylemacie prostym obie implikacje prowadzą do tego samego zdania.
-
Pominięta przesłanka: „Każdy grzyb rosnący w lesie jest jadalny". Schemat jest poprawny, a przesłanka fałszywa — to błąd materialny. (Gdyby ktoś dopisał „Każdy grzyb jadalny rośnie w lesie", wniosek by nie wynikał — to byłby błąd formalny.)