Sofiści i Sokrates — przełom antropologiczny
Wstęp do działu
Przez pierwsze dwa stulecia filozofia grecka patrzyła w gwiazdy — pytała, z czego zbudowany jest kosmos, czy świat jest jeden, czy wiele, czy zmiana jest możliwa. Dopiero w V wieku p.n.e. filozofowie odwrócili wzrok. Skierowali go na człowieka: na to, co wie, jak powinien żyć i dlaczego jedni rządzą, a inni są rządzeni.
Ten zwrot nazywamy przełomem antropologicznym. Dokonali go bohaterowie tego działu: sofiści — wędrowni nauczyciele mądrości — i Sokrates, który chodził po Atenach i zadawał pytania, które dawały się we znaki każdemu, kto sądził, że coś wie.
Jedni i drugi kwestionowali pewność wiedzy. Ale robili to zupełnie inaczej i doszli do zupełnie różnych wniosków. Kiedy skończysz ten dział, będziesz rozumiał, dlaczego ich starcie — retoryka kontra filozofia, relatywizm kontra intelektualizm etyczny — nie jest tylko historycznym epizodem, lecz sporem, który trwa do dziś.
Mapa pojęć działu
PRZEŁOM ANTROPOLOGICZNY (V w. p.n.e.)
|
┌───────────────┴───────────────┐
SOFIŚCI SOKRATES
(Protagoras, Gorgiasz) (469–399 p.n.e.)
| |
relatywizm metoda filozofowania
epistemologiczny |
„człowiek miarą ┌────────┴────────┐
wszechrzeczy" elenchos majeutyka
| (zbijanie) (wydobywanie)
relatywizm | |
moralny ironia wiedza
| sokratejska rodzi się
retoryka „wiem, że nic w rozmowie
(perswazja) nie wiem"
| |
wkład w pedagogikę intelektualizm etyczny
i demokrację cnota (arete) = wiedza
ateńską nikt nie czyni zła dobrowolnie
Jednostki w tym dziale
- 3.1 Sofiści i relatywizm — człowiek miarą wszechrzeczy
- 3.2 Sokrates — metoda filozofowania i intelektualizm etyczny