Sztuka wczesnochrześcijańska i bizantyjska
Wstęp do działu
Wyobraź sobie moment, w którym religia prześladowana zmienia się w religię państwową. Dokonuje się to w jednej generacji — i natychmiast pojawia się pytanie, które musiało boleć: jak pokazać to, w co wierzysz? Jak narysować niewidzialnego Boga? Jak zbudować dom dla nowej wspólnoty, skoro nikt dotąd takiego domu nie budował?
Wczesnochrześcijańscy artyści i architekci odpowiedzieli na to pytanie z zadziwiającą elegancją: wzięli formy, które już istniały — halę targową, grobowiec, mozaikę podłogową — i napełnili je nowym znaczeniem. A potem przez tysiąc lat doskonalili ten język w Bizancjum, tworząc sztukę, która nie chciała imitować świata widzialnego, lecz otwierać okno na niewidzialny.
Ten dział opowie o tym, jak rodziły się dwa wielkie wynalazki wizualne chrześcijaństwa zachodniej i wschodniej tradycji: bazylika jako przestrzeń wspólnoty i ikona jako teologiczny obraz. Będziesz analizował konkretne mozaiki i kościoły — bo w historii sztuki rozumie się obrazem, nie samą definicją.
Mapa pojęć działu
SZTUKA WCZESNOCHRZEŚCIJAŃSKA I BIZANTYJSKA
|
┌──────────────────┼────────────────────┐
ARCHITEKTURA MOZAIKA IKONA
| | |
bazylika złote tło odwrócona
(nawa, apsyda, jako sacrum perspektywa
transept, | hieratyzm
narteks) hieratyzm |
| frontalność teologia
kościół | obrazu
centralny Rawenna: |
(kopuła, San Vitale, ikonoklazm
pendentywy, Galla Placydia (spór wew.)
trompy) | |
| Sant'Apollinare Hagia Sophia
Hagia Sophia in Classe (kopuła na
(Konstantynopol) pendentywach)
Jednostki w tym dziale
- 5.1 Bazylika chrześcijańska i sztuka katakumbowa
- 5.2 Mozaika wczesnochrześcijańska i raweńska
- 5.3 Architektura i ikona bizantyjska — Hagia Sophia i tradycja ikony
- 5.4 Dywersyfikacja sztuki bizantyjskiej i jej wpływ na Wschód i Zachód