Impresjonizm i postimpresjonizm
Wstęp do działu
Pod koniec XIX wieku coś się w malarstwie europejskim rozerwało — nie rewolucja z bronią w dłoni, lecz ta cichsza, może trudniejsza do przyjęcia: rewolucja oka. Kilkudziesięciu malarzy stwierdziło, że nie chce już odtwarzać świata „tak jak jest", lecz tak, jak go widzimy — z migotaniem światła na wodzie, z drganiem upału nad bulwarem, z migawkowym błyskiem baleriny w kulisach. Przez oficjalne jury paryskiego Salonu zostali odrzuceni. Naśmiano się z nich w prasie. Jeden z krytyków ukuł złośliwą etykietę: „impresjoniści". Przyjęli ją z dumą.
Ale na tym dział się nie kończy. Zaraz po pierwszych impresjonistach pojawili się ich uczniowie i oponenci — Cézanne, Gauguin, van Gogh, Seurat — każdy wyciągnął z impresjonizmu inny wniosek i poszedł dalej. Jeden geometryzował, drugi szukał prymitywnej prawdy w barwie, trzeci zamieniał kolory na emocje, czwarty ułożył obraz z tysięcy barwnych punktów jak mozaikę.
Na końcu tego działu spotkasz Rodina — rzeźbiarza, który zrobił z brązu i marmuru to samo, co impresjoniści z kolorem: sprawił, że materia wydaje się drżeć, myśleć, boleć.
Mapa pojęć działu
IMPRESJONIZM I POSTIMPRESJONIZM
|
┌────────────────────┼─────────────────────┐
IMPRESJONIZM POSTIMPRESJONIZM RZEŹBA
(od ok. 1874) (od ok. 1880) (Rodin)
| | |
światło i chwila cztery kierunki non-finito
plein air równocześnie brak cokołu
seria malarska | Wrota piekieł
| ┌─────┼──────┬──────┐
twórcy Cézanne Seurat Gauguin van Gogh
Monet Renoir geomet. pointyl. symbol. ekspresja
Degas Morisot proto- dywiz. Tahiti kolor=emocja
| kubizm teoria pociągnięcie
kadr fotogr. Mont Grande "Skąd Gwiaździsta
pastel Sainte- Jatte Przy- noc
seria: Victoire chodzimy?"
Katedra Rouen
Nenufary
Jednostki w tym dziale
-
11.1 Impresjonizm — światło, chwila, plener
-
11.2 Postimpresjonizm — od Cézanne'a do Seurata
-
11.3 Rzeźba przełomu — Rodin
-
11.4 Impresjonizm poza Francją i recepcja w Polsce