Sztuka po 1945 i współczesna
Wstęp do działu
Koniec drugiej wojny światowej nie był tylko datą w podręczniku historii — dla sztuki oznaczał coś głębszego: zachwianie wiary w to, że cywilizacja europejska trzyma się razem. Paryż, który przez sto lat wyznaczał rytm artystycznej nowoczesności, leżał w ruinie psychologicznej. W to próżnię wkroczył Nowy Jork.
Ale ten dział opowiada nie tylko o przeniesieniu centrum. Opowiada o radykalnym pytaniu, które sztuka zaczęła sobie zadawać: czy obraz w ogóle jest konieczny? Czy dzieło sztuki musi być przedmiotem, czy może być działaniem, instrukcją, obecnością ciała, upływem czasu? Co sprawia, że coś jest sztuką — forma, intencja artysty, kontekst galerii, a może sam akt decyzji?
Nie ma tu jednej odpowiedzi. Jest seria coraz śmielszych prób — od malarskich gestów Pollocka przez puszki Warhola, happening Kaprow, performansy Beuysa, po wideo Paika i cyfrowe instalacje sieciowe. Każda z nich jest argumentem w tej samej debacie.
Zrozumieć te argumenty — to cel tego działu. Nie po to, żebyś wiedział, kto co namalował. Po to, żebyś potrafił spojrzeć na dzieło i zapytać: co artysta mi proponuje i dlaczego właśnie tą formą?
Mapa pojęć działu
SZTUKA PO 1945 — MAPA POJĘĆ
|
┌──────────────────────┼────────────────────────┐
MALARSTWO OBIEKT DZIAŁANIE
abstrakcyjne | |
| ready-made happening
ekspresjonizm minimalizm performance
abstrakcyjny | Fluxus
action painting specific objects konceptualizm
colour field | |
| pop-art: seryjność idea jako dzieło
gestyczność ironizowanie kultury instrukcja = praca
emotywność masowej |
transcendencja | sztuka ciała
| ARCHITEKTURA |
MEDIA | sztuka feministyczna
wideo-art postmodernizm |
net.art dekonstruktywizm POLSKA: Kantor,
instalacja high-tech Wróblewski,
cyfrowe Abakanowicz
Jednostki w tym dziale
-
14.1 Ekspresjonizm abstrakcyjny i malarstwo gestu
-
14.2 Pop-art i minimalizm
-
14.3 Konceptualizm, happening i performance
-
14.4 Postmodernizm w architekturze i nowe media
-
14.5 Sztuka polska po 1945 — od socrealizmu do transformacji