Zamknięcie działu 6

Słowniczek działu

Termin Definicja
Romantyzm Epoka buntu przeciw racjonalizmowi; afirmacja uczucia, wyobraźni, narodu
Irracjonalizm Uczucie i intuicja jako równoprawne źródła poznania
Bajronizm Typ zbuntowanego, dumnego, tragicznego bohatera
Mesjanizm Idea ofiarniczego posłannictwa narodu polskiego
Prometeizm Bunt jednostki przeciw siłom wyższym z miłości do ludzi
Wallenrodyzm Patriotyczna zdrada: zniszczenie wroga od wewnątrz kosztem własnej moralności
Kordianizm Przepaść między wzniosłym postanowieniem a niezdolnością do czynu
Ballada Gatunek liryczno-epicki z elementem fantastycznym i refleksją moralną
Synkretyzm rodzajowy Połączenie liryki, epiki i dramatu w jednym utworze (ballada)
Ballada grozy Ballada z siłami nadprzyrodzonymi (Goethe „Król elfów")
Oda Podniosły utwór pochwalny/programowy; forma klasycystyczna („Oda do młodości")
Powieść poetycka Epika z liryzmem, bajroniczny bohater, fragmentaryczna kompozycja
Dramat romantyczny Łamie jedności; sceny symboliczne i realistyczne; wielki monolog
Sonet 14-wierszowy gatunek liryczny
Orientalizm Estetyczna fascynacja Wschodem jako tłem dla przeżyć wewnętrznych
Epopeja Rozbudowany gatunek epicki z inwokacją, opisami, zbiorowymi czynami
Arkadia Wyobrażona utracona kraina szczęścia; Soplicowo jako polska Arkadia
Liryka medytacyjna Kontemplacyjna, cicha, skupiona na refleksji o przemijaniu
Przemilczenie Celowe pominięcie sedna; sens rodzi się z tego, co przemilczane (Norwid)
Elipsa Celowe opuszczenie słów jako zaproszenie do współtworzenia sensu (Norwid)
Ironia romantyczna Krytyka przez miłość; nie drwina, lecz troska wyrażona ostro
Katastrofizm [R] Historia zmierza ku katastrofie; ocalenie tylko przez transcendencję
Obrzęd dziadów [R] Ludowy obrzęd przywoływania duchów; rama dramatyczna „Dziadów"
Sentymentalizm [R] Prąd literacki poprzedzający romantyzm; kult uczucia, Rousseau, Goethe
Werteryzm [R] Naśladowanie Wertera; absolutyzacja uczucia i demonstrowanie rozpaczy
Powieść epistolarna [R] Powieść z listów; subiektywna narracja ukrywa tyle, ile ujawnia
Czarny romantyzm (gotycyzm) [R] Nurt grozy, śmierci, szaleństwa (Shelley „Frankenstein", Poe)
Idealizm niemiecki [R] Filozofia prymatu ducha i jednostkowego „ja" (Fichte, Schelling, Schleglowie)
Poeci jezior [R] Wordsworth i Coleridge — kult natury i wyobraźni

W pigułce

Romantyzm to epoka, która zmieniła Europę i uratowała Polskę — przynajmniej w wymiarze duchowym. Przez sto lat bez państwowości literatura była przestrzenią, w której naród mógł istnieć, kwestionować, marzyć i rozliczać się z przeszłością.

Cztery wielkie postaci tego działu:

  • Mickiewicz — budowniczy mitów (Konrad, Pan Tadeusz, Pielgrzym); mesjanizm i prometeizm.
  • Słowacki — krytyk mitów i demaskator słabości; kordianizm i rozrachunek.
  • Norwid — filozoficzny samotnik; praca, piękno, pamięć, trudny język.
  • Krasiński [R] — katastrofista; apokalipsa bez zwycięzców.

Każdy z nich stawia inne pytania — i wszystkie razem tworzą pełny obraz romantycznego rozumienia kondycji ludzkiej i losu Polski.


Sprawdzian działowy

1. Wyjaśnij, czym różni się romantyzm polski od europejskiego.

Wskazówki do odpowiedzi

Romantyzm europejski: bunt filozoficzny i artystyczny w krajach z własną państwowością. Romantyzm polski: literatura jako przestrzeń narodowa; poeci-wieszcze; mesjanizm i prometeizm; bezpośredni związek z walką o wolność.

2. Na przykładzie jednego dzieła omów mesjanizm lub prometeizm jako postawę romantyczną.

Wskazówki do odpowiedzi

Mesjanizm: „Dziady cz. III" — Polska-Chrystus Narodów, Widzenie księdza Piotra. Prometeizm: Wielka Improwizacja — bunt Konrada z miłości do narodu, nie z pychy.

3. Porównaj dwa dowolne gatunki romantyczne: wskaż cechy gatunkowe i podaj przykład dzieła.

Wskazówki do odpowiedzi

Ballada (narracyjna, fantastyczna, moralistyczna) vs dramat romantyczny (łamanie jedności, wielki monolog, wielość planów). Ballada: „Świtezianka". Dramat: „Dziady" lub „Kordian".

4. Na czym polega kordianizm? Podaj przykład ze sceny zamachu i wyjaśnij jego interpretację.

Wskazówki do odpowiedzi

Kordianizm = niemoc czynu przy wzniosłych ideałach. Scena zamachu: stoi przed drzwiami cara, ma nóż i postanowienie — mdleje. Interpretacja: romantyczny idealizm nie wystarczy do działania; przepaść między intencją a czynem.

5. Co wyróżnia Norwida na tle pozostałych wieszczów? Omów jeden środek stylistyczny charakterystyczny dla jego twórczości.

Wskazówki do odpowiedzi

Norwid: filozofia i etyka zamiast polityki; praca jako wartość; trudny, eliptyczny styl. Środek: elipsa (twórcze luki zapraszające do współtworzenia sensu) lub przemilczenie (znaczące pominięcie sedna).