Zamknięcie działu 9

Słowniczek działu

  • Uczenie maszynowe — tworzenie systemów, które poprawiają działanie na podstawie danych, zamiast reguł zapisanych wprost.
  • Uczenie nadzorowane / nienadzorowane / ze wzmocnieniem — uczenie z par (dane, odpowiedź) / z samych danych / metodą nagród i kar.
  • Przykład (obserwacja) — jeden opisany przypadek w zbiorze danych.
  • Cecha — jedna zmierzona własność przykładu; razem tworzą wektor cech.
  • Etykieta — poprawna odpowiedź dołączona do przykładu w uczeniu nadzorowanym.
  • Inżynieria cech — ręczny dobór i przekształcanie cech przez człowieka.
  • Nierównowaga klas — sytuacja, w której jedna klasa jest w danych znacznie rzadsza.
  • Uogólnianie (generalizacja) — działanie modelu na danych, których nie widział w treningu.
  • Zbiór treningowy / walidacyjny / testowy — dane do uczenia / do wyboru hiperparametrów / do jednorazowego pomiaru końcowego.
  • Parametr — liczba, którą model dostraja sam w trakcie uczenia.
  • Hiperparametr — ustawienie wybierane przez człowieka przed uczeniem.
  • Niedouczenie — model zbyt prosty, myli się i na treningu, i na nowych danych.
  • Przeuczenie — model zapamiętał trening (mały błąd treningowy), zawodzi na nowych danych.
  • Przeciek danych — informacja ze zbioru testowego wpłynęła na trening; wynik zawyżony.
  • Trafność (accuracy) — udział poprawnych odpowiedzi we wszystkich.
  • Macierz pomyłek — zestawienie czterech wyników: TP, FP, FN, TN.
  • Fałszywy alarm (FP) / przeoczenie (FN) — dwa jakościowo różne rodzaje pomyłki.
  • Czułość (recall) — udział wykrytych przypadków wśród wszystkich rzeczywistych.
  • Precyzja (precision) — udział trafnych alarmów wśród wszystkich alarmów.
  • Miara F1 — średnia harmoniczna precyzji i czułości.
  • Próg decyzyjny — wartość pewności, od której model uznaje przypadek za dodatni.
  • MAE / RMSE — miary błędu dla zadań przewidywania liczby.
  • Klasyfikacja / regresja — zadanie „które z?" / zadanie „ile?".
  • k najbliższych sąsiadów (kNN) — decyzja przez głosowanie k najbardziej podobnych zapamiętanych przykładów.
  • Normalizacja cech — sprowadzenie cech do wspólnego zakresu.
  • Drzewo decyzyjne — model w postaci ciągu pytań o cechy.
  • Las losowy / wzmacnianie gradientowe — zespoły wielu drzew, głosujące lub naprawiające się kolejno.
  • Regresja liniowa — suma cech pomnożonych przez wagi plus wyraz wolny.
  • Wyjaśnialność — możliwość wskazania człowiekowi powodu decyzji modelu.

W pigułce

  • Uczenie maszynowe to reguły z danych, a nie od programisty; sieci neuronowe są jednym z jego narzędzi, nie definicją.
  • Trzy tryby: nadzorowany (z etykietami), nienadzorowany (bez), ze wzmocnieniem (nagroda za skutek).
  • Model widzi tylko wektor cech — nie zdjęcie, nie pacjenta, nie człowieka. Co pominiesz w cechach, tego model nie użyje.
  • Etykiety zwykle tworzą ludzie, i to jest najdroższy oraz najbardziej podatny na błąd składnik całego przedsięwzięcia.
  • Liczy się uogólnianie, nie wynik na treningu. Dlatego dane dzielimy na trening, walidację i test, a testu używamy raz.
  • Dwie choroby: niedouczenie (za prosty model) i przeuczenie (zapamiętał zamiast zrozumieć). Rozpoznaje się je z pary błędów.
  • Trafność myli przy rzadkich zjawiskach; model „zawsze zdrowy" ma 99% i zero wartości.
  • Czułość = „ile z chorych znalazłem", precyzja = „ilu ze wskazanych było chorych". Wymieniamy jedną na drugą progiem decyzyjnym — i jest to decyzja etyczna, nie techniczna.
  • Modele proste (kNN, drzewa, regresja liniowa) bywają lepszym rozwiązaniem: mniej danych, mniejsze ryzyko przeuczenia, możliwość uzasadnienia decyzji. Na danych tabelarycznych drzewa do dziś wygrywają z sieciami.
  • Regresja liniowa to sztuczny neuron bez funkcji aktywacji — stąd już tylko krok do Działu 10.

Sprawdzian działowy

Pytania do refleksji:

  1. Wyjaśnij, dlaczego zdanie „ta sieć nauczyła się rozpoznawać czerniaka" jest skrótem, i opisz, czego dokładnie nauczył się model. Odwołaj się do pojęcia wektora cech.

  2. Firma chwali się modelem o trafności 99,2% do wykrywania rzadkiej awarii w fabryce. Sformułuj trzy pytania, które musisz zadać, zanim uznasz tę liczbę za dobrą wiadomość.

  3. Model osiąga błąd 2% na zbiorze treningowym i 31% na walidacyjnym. Zdiagnozuj problem, podaj dwa różne sposoby zaradzenia mu i wyjaśnij, dlaczego samo „dłuższe uczenie" tu nie pomoże.

  4. Dlaczego zbiór testowy wolno użyć tylko raz? Opisz, co konkretnie psuje wielokrotne „sprawdzanie na teście" — i wyjaśnij, dlaczego tego zepsucia nie widać w liczbach.

  5. Przesiewowe badanie w kierunku choroby ustawiono na wysoką czułość i niską precyzję. Uzasadnij tę decyzję z punktu widzenia pacjenta, a następnie wskaż, w jakich warunkach organizacyjnych staje się ona nieodpowiedzialna.

  6. Porównaj drzewo decyzyjne i sieć neuronową jako narzędzia do oceny wniosku kredytowego. Wskaż po dwa argumenty za każdym i rozstrzygnij, który wybrałbyś w kraju, w którym prawo wymaga uzasadnienia odmowy.

  7. Zapisz wzór regresji liniowej i wyjaśnij, co dokładnie trzeba do niego dodać, żeby otrzymać sztuczny neuron. Dlaczego ten jeden dodatek jest tak ważny?

  8. „Uczenie maszynowe to nie rozumienie, tylko dopasowywanie liczb." Napisz, w jakim sensie to zdanie jest prawdziwe, i wskaż, czego ono nie rozstrzyga (wątek wróci w Dziale 19).