Dane w arkuszu — od liczb do wniosków
Wstęp do działu
Zaczyna się trzecia część książki — i zmiana perspektywy. Dotąd budowałeś algorytmy od zera; teraz siadasz za sterami gotowych narzędzi, które miliony ludzi używają codziennie do pracy z danymi. Nie oznacza to rozstania z myśleniem algorytmicznym — przeciwnie: zobaczysz, że arkusz kalkulacyjny to w istocie programowanie w przebraniu (formuła to wyrażenie, kolumna to pętla, JEŻELI to warunek), a wszystko, czego nauczyłeś się w działach 3–6, wraca tu w nowym stroju.
Arkusz kalkulacyjny jest prawdopodobnie najczęściej używanym „środowiskiem programistycznym" świata — księgowi, naukowcy, lekarze i trenerzy sportowi piszą w nim swoje „programy", nie wiedząc o tym. Nauczysz się go porządnie: od adresów i formuł, przez sprytne kopiowanie (adresowanie względne i bezwzględne — pięć minut nauki, lata pożytku), funkcje i filtrowanie, po wykresy i tabele przestawne. A po drodze — lekcja odpowiedzialności: wykres potrafi kłamać, nie zmieniając ani jednej liczby, i pokażemy dokładnie jak, żebyś umiał się bronić. Wszystko w klasach narzędzi, bez nazw produktów — bo umiejętności są przenośne, a przyciski się zmieniają.
Mapa pojęć działu
ARKUSZ = tabela, która sama liczy
|
┌──────────┬───────────┼───────────────┬──────────────┐
komórki kopiowanie funkcje porządki prezentacja
i adresy formuł SUMA, ŚREDNIA sortowanie wykresy (dobór!
formuła względne JEŻELI, filtrowanie i uczciwość),
=B2*C2 vs $B$2 LICZ.JEŻELI wg kryteriów tabele przestawne
|
[R] automatyzacja: makra i wbudowany język
(programowanie z działu 3 wraca frontowymi drzwiami)
Jednostki w tym dziale
- 11.1 Arkusz to tabela z supermocą
- 11.2 Kopiowanie formuł — adresowanie względne i bezwzględne
- 11.3 Funkcje arkusza
- 11.4 Dane z różnych źródeł — import, sortowanie, filtrowanie
- 11.5 Wykresy — dobór i uczciwość
- 11.6 Tabele przestawne
- 11.7 Makropolecenia i wbudowany język (rozszerzenie)