Falowa natura cząstek (de Broglie)

🎯 Po co Ci to?

Skoro fala (światło) bywa cząstką, to może cząstka (elektron) bywa falą? Ta śmiała hipoteza de Broglie'a okazała się prawdą — i dała nam mikroskop elektronowy oraz fundament mechaniki kwantowej.

✅ Czego się nauczysz

  • opisywać dyfrakcję i interferencję elektronów; obliczać długość fali de Broglie'a.

📘 Wyjaśnienie

Dualizm działa w obie strony: cząstki materii też mają naturę falową. Każdej cząstce o pędzie $p$ przypisujemy długość fali de Broglie'a:

$$\lambda = \frac{h}{p}.$$

Potwierdzeniem jest dyfrakcja i interferencja elektronów — wiązka elektronów przepuszczona przez kryształ albo szczeliny tworzy obraz interferencyjny, jak fala (a nie jak strumień „kulek").

Budowanie się obrazu interferencyjnego pojedynczych elektronów (doświadczenie Tonomury): przy 11, 200, 6000 i 140000 elektronach z pojedynczych trafień stopniowo wyłaniają się prążki — dowód falowej natury cząstek. · źródło: Akira Tonomura / Belsazar, Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0
Budowanie się obrazu interferencyjnego pojedynczych elektronów (doświadczenie Tonomury): przy 11, 200, 6000 i 140000 elektronach z pojedynczych trafień stopniowo wyłaniają się prążki — dowód falowej natury cząstek. · źródło: Akira Tonomura / Belsazar, Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0

💭 Pomyśl: Skoro każda cząstka ma falę de Broglie'a, czemu nie obserwujemy falowych własności lecącej piłki tenisowej?

Sprawdź odpowiedź

Bo $\lambda = h/p$, a stała Plancka $h$ jest maleńka. Piłka ma ogromny (w skali atomowej) pęd, więc jej długość fali jest niewyobrażalnie mała (rzędu $10^{-34}\ \text{m}$) — żadnym sposobem nieobserwowalna. Dopiero dla cząstek o znikomym pędzie (elektrony) długość fali staje się porównywalna z odległościami w krysztale i falowość się ujawnia. Falowa natura dotyczy wszystkiego, ale widać ją tylko w mikroskali.

Najsłynniejszy eksperyment: interferencja elektronów na dwóch szczelinach — nawet gdy elektrony przechodzą pojedynczo, stopniowo budują obraz interferencyjny. To jedna z największych zagadek fizyki kwantowej.

📝 Przykład krok po kroku

Elektron o masie $m = 9{,}1\cdot10^{-31}\ \text{kg}$ porusza się z prędkością $v = 1\cdot10^{6}\ \text{m/s}$. Jaka jest jego długość fali de Broglie'a?

1. Pęd elektronu: $p = mv = 9{,}1\cdot10^{-31} \cdot 1\cdot10^{6} = 9{,}1\cdot10^{-25}\ \text{kg}\cdot\text{m/s}$.

2. Długość fali: $\lambda = \dfrac{h}{p} = \dfrac{6{,}63\cdot10^{-34}}{9{,}1\cdot10^{-25}} \approx 7{,}3\cdot10^{-10}\ \text{m}$.

3. Rachunek jednostek: $\dfrac{\text{J}\cdot\text{s}}{\text{kg}\cdot\text{m/s}} = \dfrac{\text{kg}\cdot\text{m}^2/\text{s}}{\text{kg}\cdot\text{m/s}} = \text{m}$ — wynik rzeczywiście jest długością.

Wniosek: $7{,}3\cdot10^{-10}\ \text{m}$ to mniej więcej odległość między atomami w krysztale — dlatego kryształ działa na elektrony jak siatka dyfrakcyjna i falowość elektronu daje się zaobserwować.

🎒 Zadania

Zadanie 11.6.1. [R] Dlaczego mikroskop elektronowy widzi znacznie drobniejsze szczegóły niż optyczny?

Pokaż rozwiązanie

Bo elektrony mają bardzo małą długość fali de Broglie'a ($\lambda = h/p$) — znacznie mniejszą niż światło widzialne. Zdolność rozdzielcza zależy od długości fali (im krótsza, tym drobniejsze szczegóły), więc „fala elektronowa" pozwala zobaczyć atomy, niedostępne dla mikroskopu optycznego.

Zadanie 11.6.2. [R] Elektron ma pęd $p = 3{,}3\cdot10^{-24}\ \text{kg}\cdot\text{m/s}$. Oblicz jego długość fali de Broglie'a.

Pokaż rozwiązanie

$\lambda = \dfrac{h}{p} = \dfrac{6{,}63\cdot10^{-34}}{3{,}3\cdot10^{-24}} \approx 2\cdot10^{-10}\ \text{m}$ (czyli $0{,}2\ \text{nm}$ — rząd wielkości rozmiarów atomu). Im większy pęd cząstki, tym krótsza jej fala de Broglie'a.

🔍 Sprawdź, czy umiesz

  • [ ] Obliczyć długość fali de Broglie'a ($\lambda = h/p$) i opisać dyfrakcję elektronów.

Ucz się tej jednostki z asystentem