Alkany — budowa, nazewnictwo, właściwości, reakcje
🎯 Po co Ci to?
Benzyna, gaz ziemny, parafina w świecy — wszystkie to alkany. Zanim zrozumiesz, dlaczego ropa się pali i dlaczego trudno ją zniszczyć chemicznie, musisz poznać szkielet, z którego wyrosła cała chemia organiczna. Alkany to punkt startu: najprostsze węglowodory, od których wszystko inne jest pochodną.
✅ Czego się nauczysz
Po tej lekcji potrafisz:
- zapisać wzór ogólny alkanów i skonstruować wzór dowolnego alkanu do C10;
- zastosować nazewnictwo IUPAC do prostych i rozgałęzionych alkanów do dziesięciu węgli;
- opisać tendencję zmian temperatur wrzenia i topnienia w szeregu homologicznym;
- napisać i zbilansować równania spalania zupełnego i niezupełnego alkanów;
- opisać mechanizm łańcuchowy substytucji rodnikowej SR chlorem (inicjacja, propagacja, terminacja).
🔁 Przypomnij sobie
Przypomnij z działu o wiązaniach chemicznych: co to jest wiązanie kowalencyjne spolaryzowane, kąt walencyjny węgla (109,5°), tetraedra geometria — te fakty będą kluczem do zrozumienia, dlaczego alkany są tak mało reaktywne.
📘 Wyjaśnienie
Budowa i wzór ogólny
💭 Pomyśl: Węgiel ma cztery elektrony walencyjne. Jeśli zbudujesz łańcuch z $n$ atomów węgla, gdzie każdy tworzy cztery wiązania — ile wodorów musisz dołożyć, by „zapełnić" wszystkie wolne wiązania?
Sprawdź odpowiedź
Każdy atom węgla w środku łańcucha wiąże się z dwoma sąsiednimi węglami i potrzebuje jeszcze 2 wodorów. Dwa skrajne węgle wiążą się z jednym sąsiadem i potrzebują 3 wodorów każdy. Suma: $2(n-2) + 2 \cdot 3 = 2n - 4 + 6 = 2n + 2$. Wzór ogólny alkanów: $$\mathrm{C_nH_{2n+2}}$$ Metan ($n=1$) to CH₄, etan ($n=2$) to C₂H₆, propan ($n=3$) to C₃H₈. Wzór zawsze sprawdza się przez podstawienie.
📐 DEFINICJA — alkan: węglowodór nasycony, w którym wszystkie wiązania między atomami węgla są wiązaniami pojedynczymi (σ); wzór ogólny $\mathrm{C_nH_{2n+2}}$.
Po ludzku: szkielet węglowy bez żadnego wiązania podwójnego ani potrójnego — każdy węgiel jest „nasycony" wodorami do granic możliwości. Czym to NIE jest: cykloalkany (§13.6) mają wzór $\mathrm{C_nH_{2n}}$ — mniej wodorów, bo tworzą pierścień.
📐 DEFINICJA — szereg homologiczny: ciąg związków organicznych różniących się o powtarzającą się jednostkę budulcową — w alkanach o grupę $-\mathrm{CH_2}-$ — przy zachowaniu tych samych właściwości chemicznych.
Po ludzku: każdy następny alkan to poprzedni plus jedna grupa $\mathrm{CH_2}$.
Nazewnictwo IUPAC — algorytm w czterech krokach
Nie ma sensu uczyć się nazw z pamięci. Lepiej znać zasadę:
- Znajdź najdłuższy łańcuch węglowy — to rdzeń, od niego pochodzi końcówka nazwy (met-, et-, prop-, but-, pent-, heks-, hept-, okt-, non-, dek-; końcówka -an).
- Ponumeruj od strony, od której podstawnik jest bliżej (dostaje mniejszy numer).
- Nazwij podstawniki alkilowe (metyl-, etyl-, propyl-…) z numerem węgla, na którym siedzą.
- Złóż nazwę: podstawniki alfabetycznie + rdzeń. Jeśli podstawnik powtarza się: di-, tri-…
💭 Pomyśl: Jak będzie się nazywać alkan o łańcuchu 5 węgli z grupą metylową na węglu C3?
Sprawdź odpowiedź
Rdzeń: 5 węgli = pentan. Podstawnik: metyl na C3. Nazwa: 3-metylopentan. Sprawdź: łańcuch główny ma 5 węgli (nie 4 z rozgałęzieniem — szukamy najdłuższego!). Gdyby metyl siedział na C2, nazwalibyśmy to 2-metylopentan. Numerujemy od końca bliższego podstawnikowi.
Właściwości fizyczne — tendencje w szeregu
💭 Pomyśl: Metan ($n=1$) to gaz. Heksan ($n=6$) to ciecz. Eikozan ($n=20$) to stały wosk. Co sprawia, że temperatura wrzenia rośnie z długością łańcucha?
Sprawdź odpowiedź
Cząsteczki alkanów są niepolarne — jedyne oddziaływania międzycząsteczkowe to słabe siły van der Waalsa (dyspersyjne). Ale im dłuższy łańcuch, tym większa powierzchnia kontaktu i więcej punktów oddziaływania. Razem te słabe siły sumują się do odczuwalnej wartości. Stąd: im więcej węgli → wyższa temperatura wrzenia. Alkany C1–C4 to gazy (metan, etan, propan, butan), C5–C17 to ciecze, od C18 wzwyż — ciała stałe.
Reakcje alkanów
Alkany są chemicznie leniwe — dlatego dawniej zwano je „parafinami" (łac. parum affinis = mało powinowactwa). Jednak dwie reakcje są typowe.
Spalanie zupełne — produkty: $\mathrm{CO_2}$ i $\mathrm{H_2O}$.
$$\mathrm{C_nH_{2n+2} + \tfrac{3n+1}{2}\ O_2 \to n,CO_2 + (n+1),H_2O}$$
Dla metanu ($n=1$): $\mathrm{CH_4 + 2,O_2 \to CO_2 + 2,H_2O}$.
📐 DEFINICJA — spalanie zupełne: reakcja węglowodoru z nadmiarem tlenu, w wyniku której cały węgiel utlenia się do $\mathrm{CO_2}$, a cały wodór do $\mathrm{H_2O}$.
Po ludzku: pełne spalenie = „wyczyściłeś" węglan do ditlenku węgla i wody. Nic organicznego nie zostało.

Spalanie niezupełne — niedobór tlenu daje tlenek węgla(II) CO lub sadzę (C):
$$\mathrm{2,CH_4 + 3,O_2 \to 2,CO + 4,H_2O}$$
📐 DEFINICJA — spalanie niezupełne: reakcja węglowodoru z niedoborem tlenu, prowadząca do powstawania $\mathrm{CO}$ i/lub wolnego węgla (sadzy) zamiast wyłącznie $\mathrm{CO_2}$.
Substytucja rodnikowa SR — reakcja z chlorem (lub bromem) w obecności światła (promieniowania UV).
🧪 Eksperyment myślowy — substytucja metanu chlorem
Wyobraź sobie: naczynie z mieszaniną metanu i chloru w ciemności. Nic się nie dzieje. Teraz zapalasz lampę UV. Co się stanie i dlaczego?
Sprawdź odpowiedź
Promieniowanie UV rozrywa cząsteczkę $\mathrm{Cl_2}$ na dwa rodniki $\mathrm{Cl^\bullet}$ (każdy ma niesparowany elektron). To inicjacja. Rodnik atakuje CH₄, odrywa H i powstaje rodnik metylowy $\mathrm{CH_3^\bullet}$ plus HCl. Ten rodnik atakuje $\mathrm{Cl_2}$, wyrywając atom Cl i dając $\mathrm{CH_3Cl}$ (chlorometan) plus nowy rodnik $\mathrm{Cl^\bullet}$. To propagacja — łańcuch się napędza sam. Gdy dwa rodniki się spotkają i połączą, łańcuch gaśnie — terminacja.
Produkt podstawowy: $\mathrm{CH_4 + Cl_2 \xrightarrow{h\nu} CH_3Cl + HCl}$
📐 DEFINICJA — substytucja rodnikowa SR: reakcja węglowodoru z chlorowcem, w której atom H zostaje zastąpiony atomem chlorowca; przebiega przez wolne rodniki (cząsteczki z niesparowanym elektronem) i wymaga inicjatora energetycznego (światło UV lub wysoka temperatura).
Trzy etapy mechanizmu:
- Inicjacja: $\mathrm{Cl_2 \xrightarrow{h\nu} 2,Cl^\bullet}$
- Propagacja: $\mathrm{Cl^\bullet + CH_4 \to CH_3^\bullet + HCl}$; $\mathrm{CH_3^\bullet + Cl_2 \to CH_3Cl + Cl^\bullet}$
- Terminacja: $\mathrm{2,Cl^\bullet \to Cl_2}$ (lub $\mathrm{CH_3^\bullet + Cl^\bullet \to CH_3Cl}$)
📐 DEFINICJA — konformacja: jedna z nieskończenie wielu przestrzennych form cząsteczki powstałych przez obrót wokół wiązania σ (bez zerwania wiązania). Konformacje alkanów — np. zasłonięta i ominięta etanu — różnią się energią, ale w warunkach pokojowych szybko się zamieniają.
🔬 Zrób to sam
🔬 Zbierz propan (z zapalniczki) lub metan (np. gaz z kuchenki — tylko obserwuj, nie eksperymentuj samodzielnie z ogniem!) i zapal — obserwuj barwę płomienia i ewentualną sadzę. Niebieski płomień = spalanie zupełne; żółty/pomarańczowy z sadzą = niezupełne (za mało tlenu). Można symulować: zapal świecę i nakryj wysoką szklankąx — po chwili płomień żółknie i gaśnie (tlen się wyczerpuje → niezupełne spalanie).
⚠️ Uwaga, pułapka
Dwie pułapki, w które wpadają prawie wszyscy:
-
Stechiometria chlorowania. Produkt mono-chlorowania metanu to CH₃Cl. Ale jeśli chloru jest nadmiar, reakcja idzie dalej: CH₂Cl₂, CHCl₃ (chloroform), CCl₄ (czterochlorek węgla). Nie ma jednego produktu — jest mieszanina! Aby dostać głównie produkt monosubstytucji, trzeba użyć dużego nadmiaru alkanu.
-
Alkany NIE reagują z wodą bromową (Br₂(aq)) w ciemności. Odbarwianie wody bromowej świadczy o wiązaniu wielokrotnym (alkeny, alkiny). Alkan z wodą bromową bez UV — nic się nie dzieje. Nie myl substytucji rodnikowej SR (potrzeba UV lub Δ) z addycją elektrofilową AE (alkeny — spontanicznie).
🕰️ Skąd to wiemy
Teorię łańcuchowych reakcji rodnikowych rozwinęli w pierwszej połowie XX wieku Nikołaj Siemionow i Cyril Norman Hinshelwood — za badania ich mechanizmu otrzymali wspólnie Nagrodę Nobla z chemii (1956). Kluczowy dowód: gdy do mieszaniny metan + Cl₂ dodasz odrobinę inhibitora rodnikowego (np. tlenu), reakcja się zatrzymuje. To wskazuje na pośredni rodnik, nie na jonowy tor reakcji.
📐 Definicje tej lekcji
- Alkan — węglowodór nasycony, wzór ogólny $\mathrm{C_nH_{2n+2}}$, wiązania C–C tylko σ.
- Szereg homologiczny — ciąg związków różniących się o $-\mathrm{CH_2}-$.
- Spalanie zupełne — wszystkie C → CO₂, wszystkie H → H₂O; wymaga nadmiaru O₂.
- Spalanie niezupełne — niedobór O₂; produkty: CO i/lub C (sadza).
- Substytucja rodnikowa SR — wymiana H na chlorowiec przez wolne rodniki; trzy etapy: inicjacja, propagacja, terminacja.
- Konformacja — forma przestrzenna cząsteczki z obrotem wokół wiązań σ.
📌 Najważniejsze w pigułce
- Wzór ogólny alkanów: $\mathrm{C_nH_{2n+2}}$; każdy kolejny homolog to +$\mathrm{CH_2}$.
- Nazewnictwo IUPAC: najdłuższy łańcuch + numer i nazwa podstawnika.
- Temperatura wrzenia rośnie z długością łańcucha (siły van der Waalsa rosną).
- Spalanie zupełne: produkty CO₂ i H₂O; niezupełne: CO i/lub sadza.
- SR z Cl₂: wymaga UV; mechanizm łańcuchowy (rodniki). Alkany NIE reagują z Br₂(aq).
🎒 Zadania
Zadanie 13.1.1. Napisz wzór sumaryczny i strukturalny butanu (n=4) oraz 2-metylopropanu (izobutanu). Czy to ten sam związek?
Pokaż rozwiązanie
Oba mają wzór sumaryczny $\mathrm{C_4H_{10}}$ (sprawdź: $n=4$, $2\cdot4+2=10$ ✓), ale różne budowy — są izomerami konstytucyjnymi. Butan: $\mathrm{CH_3-CH_2-CH_2-CH_3}$ (łańcuch prosty). 2-metylopropan: $\mathrm{CH_3-CH(CH_3)-CH_3}$ (trzy metyle na środkowym węglu). To te same atomy, inaczej połączone → inne właściwości (np. różne temperatury wrzenia).
Zadanie 13.1.2. Zbilansuj równanie spalania zupełnego pentanu $\mathrm{C_5H_{12}}$.
Podpowiedź
Użyj wzoru ogólnego: dla $n=5$ jest $\frac{3\cdot5+1}{2} = 8$ cząsteczek O₂, 5 CO₂ i 6 H₂O.
Pełne rozwiązanie
$$\mathrm{C_5H_{12} + 8,O_2 \to 5,CO_2 + 6,H_2O}$$
Sprawdzenie: C: 5=5 ✓, H: 12=12 ✓, O: 16=16 ✓. Łatwy błąd: zapomnieć o H₂O po prawej stronie i nie zbalansować wodoru.
Zadanie 13.1.3. Wyjaśnij, dlaczego mieszanina metan + chlor nie reaguje w ciemności, a po naświetleniu UV reaguje gwałtownie.
Pokaż rozwiązanie
W ciemności brakuje inicjatora — nie ma sposobu na wytworzenie rodników. Foton UV ma wystarczającą energię, by rozerwać wiązanie Cl–Cl ($E \approx 243\ \mathrm{kJ/mol}$) na dwa rodniki Cl•. Jeden rodnik inicjuje łańcuch propagacji, który się sam napędza — i szybko ogarnia cały układ. Ciepło mogłoby też inicjować, ale światło UV jest wygodnym, kontrolowanym inicjatorem.
🔍 Sprawdź, czy umiesz
- [ ] Zapisać wzór ogólny alkanów i skonstruować wzór sumaryczny dla dowolnego n.
- [ ] Zastosować nazewnictwo IUPAC do alkanu z jednym rozgałęzieniem.
- [ ] Wyjaśnić, dlaczego temperatura wrzenia rośnie w szeregu homologicznym.
- [ ] Zbilansować równanie spalania zupełnego i niezupełnego alkanu.
- [ ] Opisać trzy etapy mechanizmu rodnikowego SR, wskazując rodniki pośrednie.