Usiądź. Cisza, umysł, nauka
Wstęp do działu
Blaise Pascal zanotował kiedyś zdanie, które brzmi jak diagnoza naszych czasów, choć ma prawie czterysta lat: całe nieszczęście ludzi bierze się z jednego — że nie umieją usiedzieć spokojnie w swoim pokoju. Uciekamy w hałas, w przewijanie ekranu, w wieczne „zaraz, jeszcze tylko coś sprawdzę" — bo w ciszy czekają na nas pytania. Ta pierwsza część książki bierze je na poważnie, a ten dział otwiera drzwi.
Zaczniemy od krzesła, nie od definicji: od pierwszych minut ciszy i od dwóch trybów, w których pracuje umysł. Potem pierwsza runda uczciwej rozmowy z nauką: czy wiara i teleskop naprawdę stoją po dwóch stronach barykady? I co o religijności człowieka mówią psychologia oraz kognitywistyka? Zero deklaracji na wejściu. Laboratorium, nie ambona.
Równolegle startuje Szkoła ciszy — w tym dziale uczymy się rzeczy z pozoru banalnych: siedzieć, patrzeć, oddychać, zauważać myśli. To są fundamenty. Bez nich dalsze praktyki byłyby jak taniec bez poczucia rytmu.
Jednostki w tym dziale
- 1.1 Usiądź. Zanim cokolwiek ustalimy
- 1.2 Dwa tryby życia: działanie i bycie
- 1.3 Nauka i wiara — czy muszą się kłócić?
- 1.4 Czy religia jest człowiekowi wpisana?